ความเป็นมา
วัดอัมพวัน เดิมชื่อ “วัดบางม่วง” เป็นวัดสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลายประมาณรัชกาล พระเจ้าปราสาททอง ตั้งอยู่ริมคลองแม่น้ำอ้อม ตำบลบางม่วง ในสมัยพระเจ้าปราสาททองได้อพยพไพร่พล หนีโรคระบาดมาพักไพร่พลและสร้างวัดบางม่วงขึ้น เพราะตั้งอยู่ในตำบลบางม่วง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นชื่อ “วัดอัมพวัน” มีปูชนียวัตถุ คือ มณฑป สร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นศิลปกรรมพม่า (ชเวดากอง) มีลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ตัวมณฑปมีประตูทางด้านทิศเหนือและใต้ด้านละบาน ส่วนอีก 2 ด้านเป็นผนังทึบ เครื่องบนหลังคา ทรงมณฑปซ้อน 4 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องเกล็ดเต่าดินเผาไม่เคลือบ หางหงส์เป็นเศียร พื้นมณฑปแลละเฉลียงปูหินอ่อนแผ่นสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีขาว ปูชนียวัตถุสถานที่สำคัญ

หอไตรกลางน้ำ สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา เป็นสถาปัตยกรรมไทยที่สมบูรณ์ที่สุด เป็นเรือนไม้ตั้งอยู่ในสระน้ำ ขนาดเล็ก ตัวหอเป็น 2 ชั้น ชั้นล่างโล่งไม่มีพื้นและฝา ชั้นบนเป็นตัวหอขนาด 2 ห้อง ช่วงล่างเป็นลูกฟักกระดานดุน ยกพื้นสูงกว่าเฉลียงรอบเล็กน้อย บานประตูเข้าในหอไตรเป็นบานไม้ลงรักปิดทองลายพุ่มข้าวบิณฑ์ ตอนบนเป็นซี่ลูกกรงไม้กลึงเสากรอบประตูเป็นเสาหัวเม็ด ประตูหูข้าง เครื่องลำยอง เป็นไม้จำหลัก หลังคาซ้อน 2 ชั้น มีปีกนก 1 ชั้น มุงกระเบื้องดินเผาใต้เชิงชาย และหน้าบันประดับไม้สลักลายรดน้ำ ฝาผนังด้านนอกทาสีลูกฟักด้วยสีแดง ขอบขาว ตัวไม้เครื่องบันอื่นๆ ทาสีขาว ตัดเหลี่ยมสีแดง เสาลงพื้นสีขาวเขียนลายแดง หน้าบาน ประตูเข้าในหอไตรเป็นบานไม้ลงรักปิดทองลายพุ่มข้าว-บิณฑ์ และประจำยามก้านแย่ง อกเลาเป็นไม้จำหลักลายดอกพุดตานลูกฟัก เหนือประตูเป็นภาพนกข้างละตัว เหนือขึ้นไปเป็นภาพพระอาทิตย์ พระจันทร์ ในห้องสะกัดท้ายหอไตรเป็นที่เก็บพาน ตะลุ่ม และ ฐานพระพุทธรูปไม้จำหลักเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีมณฑปพระพุทธบาท ภายในมีพระพุทธบาทจำลองทำด้วยโลหะประดิษฐาน อยู่บนฐานปูน และศาลาท่าน้ำที่งดงามมาก

ที่ตั้ง ต. บางม่วง อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี  การเดินทางบก ใช้เส้นทางถนนวงแหวนรอบนอกบางบัวทอง-ตลิ่งชัน แยกซ้ายมือที่ตำบลบางม่วง

ขอขอบคุณ สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดนนทบุรีสำหรับข้อมูล

ความเป็นมา

วัดดอนสะแก สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2545 เดิมเป็นวัดร้างมาก่อนราว 200 ปี (สมัยอยุธยาตอนปลาย) ในอดีตชาวบ้านได้ไปใช้ประโยชน์ โดยการขอเช่าสิทธิ์เพื่อทำการเกษตรกับกรมศาสนา และ ที่ประดิษฐานเก่า หลวงปู่ขาว

วัดดอนสะแกเคยเป็นวัดร้างมาก่อนราว 200 ปี (อยุธยาตอนปลาย )  จากประวัติจากคนเก่าๆเล่าต่อกันมาว่า  แต่เดิมวัดดอนสะแก เป็นป่าสะแกมีลักษณะเป็นที่โล่งและเป็นที่ดอน สมัยก่อนพระสงฆ์มีการทำพิธีกรรม ร่วมกัน พระสงฆ์จึงต้องเดินเท้าเพื่อมาร่วมพิธี ดังกล่าว การเดินทางด้วยเท้าจึงเป็นการเดินทางที่ลำบากและใช้เวลานาน  จึงต้องมีการพักค้างแรม ณ ป่าดอนสะแกแห่งนี้  จึงเป็นที่มา ของวัด ดอนสะแก ปัจจุบันวัดดอนสะแก

มีหลวงปู่ขาวเป็นที่เคารพ บูชาของประชาชน  มีพระครูสังฆรักษ์วรวุฒิ   มหาลาโภ   เป็นเจ้าอาวาส

ที่ตั้ง หมู่14  ถนนกาญจนาภิเษก หลังหมู่บ้านพระปิ่น 3 ตำบลบางแม่นาง  อำเภอบางใหญ่   จังหวัดนนทบุรี โทร 02 903 2012

ข้างหลังวัดมีร้านก๋วยจั๊บน้ำข้นดอนสะแก น่าลองชืม

ขอขอบคุณ อบต.บางแม่นาง สำหรับข้อมูล

ความเป็นมา

วัดคงคาถือเป็นวัดที่มีความเก่าแก่มากที่สุดวัดหนึ่งในจังหวัดนนทบุรีโดยวัดนี้ถูกสร้างขึ้นป เมื่อประมาณ พ.ศ 2370 แต่ไม่ทราบชื่อผู้สร้างอย่างแน่ชัด ในอดีต ชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า “วัดโคก” เนื่องจากบริเวณวัดเป็นเนินสูง ต่อมา ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น “วัดคงคา” เนื่องจากอยู่ริมคลองลัดและคลองบางใหญ่

วัดแห่งนี้ตั้งอยู่ริมถนนกาญจนาภิเษก(ถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก) ในย่านบางใหญ่ หากมาจากสามแยกบางใหญ่ จากถนนรัตนาธิเบศร์ พอถึงสามแยกบางใหญ่ (แยกบิ๊กคิงส์) ก็ให้เลี้ยวซ้ายไปทางที่จะไปถนนบรมราชชนนี (ทางไปปิ่นเกล้า) จากนั้น วิ่งตรงไปสักประมาณ 2 กิโลเมตรก็จะเจอสะพานกลับรถเกือกม้าของอีกฝั่ง พอถึงสุดทางลงสะพานเกือกม้าก็ให้ชะลอรถเพื่อชิดซ้าย จนกระทั่งข้ามคลองบางใหญ่ ก็จะเห็นป้ายวัดคงคาอยู่ทางด้านซ้ายมือ จากนั้น ให้เลี้ยวเข้าซอยไปก็จะเจอประตูทางเข้าวัด

ภายในวัดมีพระอุโบสถเก่าแก่ อันเป็นที่ประดิษฐานของพระประธานในอุโบสถขนาดใหญ่ โดยองค์พระเป็นพระพุทธรูปศิลาแลงปิดทองคำเปลวแบบสุโขทัย มีชื่อว่า “หลวงพ่อศิลาแดง (แลง)” ซึ่งถูกสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ทั้งนี้ ชาวบ้านเชื่อว่าน้ำมนต์อันศักดิ์สิทธิ์ของท่านจะช่วยปัดเป่าสิ่งเลวร้ายให้กลับกลายเป็นสิริมงคลึ และสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่นๆให้ชาวบ้านและผู้มาเยี่ยมชมไปสักการะและเคราพบูชาได้อีกอ เช่น หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ (ซึ่งเปิดเป็นทางการพร้อมกับพระอุโบสถหลังใหม่ในวันที่ 5 ธันวาคม 2553) พระสังกัจจายน์ พระสีวลี เจ้าแม่กวนอิม เสด็จพ่อ ร.5 เจ้าแม่คระเคียน ท้าวเวสสุวัณ เป็นต้น

นอกจากการไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์สร้างความเป็นสิริมงคลให้กับตนเองแล้ว บริเวณรอบๆวัด ยังมีที่ทำบุญให้อาหารปลา และปล่อยปลา ปล่อยสัตว์ต่างๆอีกด้วย นับว่า มาที่นี่แล้ว สามารถทำบุญได้หลายรูปแบบเลยทีเดียว

ที่ตั้ง  ถนนกาญจนาภิเษก ต.บางม่วง อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี  โทร 02 924 7438

ขอขอบคุณ ททท. สำหรับข้อมูล

ความเป็นมา

ชุมชนวัดอินทร์ สมัยโบราณเป็นชุมชนขนาดใหญ่

วัดอินทร์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2253 โดยไม่ปรากฏนามผู้สร้าง วัดนี้ภายในอุโบสถ ประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ที่สร้างด้วยหินทรายแดง ฐานชุกชี อ่อนโค้งท้องสำเภา ตกแต่งด้วยผ้าทิพย์และลายปูนปั้นที่สูงค่ายิ่ง เป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยาตอนปลาย นอกจากนี้ยังมีร่องรอยการลงรักปิดทองประดับกระจกมาก่อน แสดงให้เป็นว่าเป็นการช่างชั้นสูงที่มีฝีมือเป็นเลิศ

อุโบสถหลังเก่าและวิหารเป็นอาคารเครื่องก่อทั้ง ๒ หลัง เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้องเผากาบกล้วยไม่เคลือบสีด้านหน้าด้านหลัง มีหลังคาซ้อน ๒ ตอน หน้าบันเรียบไม่มีลวดลายเหมือนกันทั้ง ๒ หลัง

วัดอินทร์เป็นสถานที่ปฎิบัติธรรม และให้อาหารปลา ที่ดีอีกหนึ่งแห่งในย่านบางใหญ่

ที่ตั้ง 48 หมู่ที่ 2 ต.เสาธงหิน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี เข้ามาในซอยวัดเสาธงหิน จากถนนกาญจนาภิเษก หรือ ทางหลวงพิเศษหมายเลข 9

ความเป็นมา

ถึงแม้ว่าชื่อวัดอาจจะสับสนได้กับวัดราษฎร์ประคองธรรม
ซึ่งมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์องค์ใหญ่เช่นกัน แต่วัดพระนอนเป็นวัดขนาดเล็กที่มีพระนอน
หรือพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดเล็ก ตั้งอยู่ภายในตัวอุโบสถเช่นกัน

ชาวบ้านในชุมชนถือเอาเหตุผลที่วัดนี้มีพระนอนที่ศักดิ์สิทธิ์มาแต่เดิมจึงได้ขนาน
นามว่า วัดพระนอน ตราบจนถึงทุกวันนี้ อย่างไรก็ตาม
ในปีที่อำเภอบางใหญ่ประสบอุทกภัยบริเวณอนุสรณ์และสถานที่โดยรอบบริเวณวัด
ทางวัดได้รับความเสียหายจากอุทกภัยดังกล่าว
แต่เป็นที่น่าสังเกตและมหัศจรรย์อย่างยิ่งที่บริเวณอุโบสถของวัดพระนอนแห่งนี้
น้ำไม่ไหลท่วมสู่บริเวณอุโบสถแม้แต่ปีที่น้ำท่วมสูงสุดเมื่อ พ.ศ. 2485
วัดแห่งนี้มีเจ้าอาวาสคือพระครูรัตนาสุตาภิรักษ์ (รตสีโล สมชาย แสงรัตน์)
อุปสมบทเมื่อวันที่ 20 เดือนมิถุนายน ปีพุทธศักราช 2525

ที่ตั้ง  63 หมู่ที่ 1 ต.เสาธงหิน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี  โทร 02 595 1456

ความเป็นมา

เดิมชื่อ “วัดหลวง” สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าอู่ทองกรุงศรีอยุธยาตอนต้น พ.ศ. 1904 จุดเด่นคือมีพระปรางค์องค์ใหญ่ ก่ออิฐ ถือปูน ตั้งบน ฐานบัวลูกฟัก ซ้อนกันสามชั้น

ต่อมาในสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้มาเห็นองค์พระปรางค์ที่สร้างขึ้นไว้พร้อมกับการสร้างวัด จึงได้เปลี่ยนนามวัดนี้เป็น “วัดปรางค์หลวง” สำหรับปูชนียวัตถุ มีประธานในอุโบสถ นามว่า “หลวงพ่ออู่ทอง” เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทอง ปางมารวิชัย หน้าตัก 9 คืบ โด่งดังเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ ทำให้มีชาวบ้านเดินทางมาสักการะบูชากันมากมาย

ที่ตั้ง  32 คลองบางกอกน้อย หมู่ 1 ต.บางม่วง อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี โทร 02 595 1477

ความเป็นมา

เดิมชื่อ วัดแก้ว เป็นวัดร้างมา 80 ปี ภายหลังหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ และพระภิกษุอีก 3-4 รูป ได้เข้ามาพำนักแต่พื้นที่ ของวัดเต็มไปด้วยเรือกสวน หลวงพ่อไม่สามารถจะบูรณะได้เพราะขาดบุคลากรที่จะช่วยพัฒนา

พ.ศ. 2521 พระพยอมและเพื่อนพระภิกษุอีก 2 รูป ได้เดินทางมากราบหลวงพ่อเทียน เพื่อขอทำโครงการ บวชเณรภาคฤดูร้อน เมื่อเสร็จแล้วก็จะลากลับสวนโมกข์ เมื่อหลวงพ่อเทียนได้อนุญาตให้พำนักแล้ว ยังได้ช่วยสนับ สนุนงานบวชเณรภาคฤดูร้อนด้วยโดยช่วยเป็นพระพี่เลี้ยงให้

พ.ศ. 2522 หลวงพ่อเทียนได้มอบหมายให้พระพยอมและเพื่อนภิกษุเป็นผู้ดูแลรักษาวัดต่อไป ส่วนตัวหลวงพ่อเทียน กลับจังหวัดเลย ที่วัดแก้วนี้ พระพยอมได้พัฒนาพื้นที่ของวัดและเตรียมจำลองสวนโมกขพลารามให้เกิดขึ้นในเมือง ตามคำที่ท่านพุทธทาสเคยปรารภเมื่อคราวที่ยังศึกษาธรรมอยู่ที่สวน โมกข

ท่านได้ทุ่มเทชีวิตใจเพื่อการบูรณะวัดอย่างเต็มที่และได้นำทรัพย์ส่วนตัวมาพัฒนาวัดแก้ว ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัด สวนแก้ว เมื่อพัฒนาวัดจนเหมาะสมกับสภาพสิ่งแวดล้อมของวัดแล้วจึงมุ่งเผยแพร่พุทธศาสนา

อีกครั้งหนึ่ง พ.ศ. 2529 เป็นปีที่พระพยอมรับกิจนิมนต์มากทำให้ทราบถึงปัญหาต่าง ๆ ของคนระดับกลางลงมาซึ่งต้องยอมรับว่า บุคคลเหล่านี้ มีพฤติกรรมที่หลงใหล ใฝ่ต่ำเรื่องเพศ เรื่องเหล้า เมายา ไม่มีสมองที่จะคิดพัฒนาใดๆ เท่าที่ควร

ทำให้พระพยอมตัดสินใจที่จะช่วยบุคคลเหล่านี้ ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น พระพยอมจึงได้รวบรวม ทุนทรัพย์ส่วนตัว ซึ่ง มีไม่มากนักนำมาใช้พัฒนาบริเวณวัด และหาทุนซื้อที่ดินบริเวณใกล้เคียงต่อออกไปอีก เพื่อทำเป็นมูลนิธิสวนแก้ว

ทั้งนี้ เพื่อความสะดวกในการบริหารงานช่วยสังคม ปัญหาของสังคมทุกวันนี้ เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่าง ฐานะ อาชีพ ความรู้ และโอกาส ซึ่งพระสงฆ์ควรจะมีส่วนร่วมแก้ไขปัญหานี้ด้วย ด้วยปณิธานที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และเผยแพร่ ศีลธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เพื่อให้ประชาชนได้รู้จักการใช้ หลักธรรม ในการดำเนินชีวิตและแก้ปัญหาด้วยตนเอง ท่านจึงได้จัดตั้งมูลนิธิสวนแก้วขึ้น ในปี พ.ศ. 2529

ที่ตั้ง บ้านบางเลน หมู่ ๑ ต.บางเลน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี    โทร  02595-1444, 02 921-5022

ขอขอบคุณ มูลนิธิสวนแก้วขึ้น สำหรับข้อมูล

ความเป็นมา

วัดเสาธงหิน เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี แต่เดิมเรียกว่า “วัดสัก” อาจเนื่องมาจากสถานที่ตั้งของวัดเดิมมีต้นสักและต้นยางอยู่มากในสมัยก่อน หลักฐานรายละเอียดของ “วัดสัก” ยังหาไม่พบ เพียงแต่สันนิษฐานและคาดคะเนจากวัสดุก่อสร้างที่ยังพอมีเหลืออยู่ในขณะนี้และคำบอกเล่าจากผู้สูงอายุ เช่น

พระประธานในพระอุโบสถหลังเก่าที่หล่อด้วยเนื้อชินเงินหมดทั้งองค์ พร้อมด้วยพระโมคคัลลานะ และพระสารีบุตรก็หล่อแบบอย่างสมัยกรุงศรีอยุธยา

ส่วนอุโบสถหลังเก่าก็เป็นเครื่องยืนยันอีกอย่างหนึ่งว่าเป็นวัดเก่าแก่จริง ๆ วัสดุต่าง ๆ ที่ใช้ในการก่อสร้าง เช่นอิฐก่อผนัง และชุกชี (ฐานพระประธาน) ก็ทำมาจากอิฐก้อนใหญ่ ๆ เหมือนกันกับอิฐที่ใช้สร้างวัดวาอารามในสมัยกรุงศรีอยุธยา ส่วนผสมปูนที่ก่อสร้างหรือปูนที่ใช้ฉาบนั้นก็คงใช้ส่วนผสมต่าง ๆ ตามแบบช่างในสมัยกรุงศรีอยุธยา เครื่องประดับตกแต่งอุโบสถก็ใช้เครื่องใช้ถ้วยชามสมัยเก่าเป็นเครื่องประดับทั้งหน้าบรรณด้านหน้าและด้านหลัง

“วัดสัก”หรือ”วัดเสาธงหิน”ในปัจจุบัน ตามคำบอกเล่าจากผู้เฒ่าผู้แก่ที่สูงอายุ สืบต่อกันมาจนกระทั่งถึง คุณยายยวง พินรอด อายุ 80 ปีเศษ ตั้งบ้านเรือนอยู่ข้างวัดฯ ได้มาทำบุญเป็นประจำ และผู้ใหญ่นวล บุญมี อายุ 80 ปีเศษ ชาวบ้านคลองศรีราษฏร์ อีกคนหนึ่งได้เล่าประวัติของวัดเสาธงหินว่า

ในสมัยของสมเด็จพระเจ้ากรงธนบุรี หรือสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อพระองค์ได้เสด็จกรีฑาทัพเพื่อที่จะทำการกู้ชาติไทยจากพม่าข้าศึก ได้เสด็จนำทัพผ่านมาทางวัดสัก เมื่อทอดพระเนตรเห็นต้นสักจำนวนมากเป็นที่ร่มรื่นจึงรับสั่งให้หยุดทัพพักพลรบ ณ.ที่วัดสักแห่งนี้ เพื่อพักเอาแรงและกำลังต่อไป

เมื่อพระองค์ประทับอยู่ก็มิได้เห็นชาวบ้านออกมาต้อนรับก็ทรงทราบว่า ชาวบ้านตำบลนี้ ก่อนที่พระองค์จะเสด็จมาถึง ได้ถูกทหารพม่าที่ยกมาตีไทยข่มเหงเขนฆ่ารังแกด้วยประการต่างๆนานา จึงอพยพหลบหนีกระเจิดกระเจิงอย่างเสียขวัญไปคนละทางสองทาง จึงทรงรับสั่งให้หัวหมู่ทหารที่ตามเสด็จมาด้วย ออกเกลี้ยกล่อมรวบรวมผู้คนที่ยังเหลืออยู่ที่พอจะมีจะได้รวบรวมกำลังกันเข้า แล้วจะยกทัพไปรบกับพม่าฆ่าศึกต่อไป

ไม่ว่าจะเป็นทัพของผู้ใด ย่อมมีธงชัยประจำทัพ หรือธงประจำตัวของแม่ทัพคนนั้น ๆ ทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชก็เช่นเดียวกัน ได้มีรับสั่งให้ปักธงประจำทัพของพระองค์ลงบนกองทราย ณ.ตำบลนั้น โดยให้หัวหมู่ทหารนำพลพรรคไปหาเอาหินก้อนใหญ่ๆ มากองทัพเสาธงและล้อมรอบธงไว้เพื่อกันมิให้ธงล้ม หลังจากนั้นเพื่อเป็นพระอนุสรณ์แด่พระองค์ว่าครั้งหนึ่ง ได้ทรงเสด็จนำทัพผ่านมาและทรงเสด็จประทับพักพลรบ ณ ตำบลนี้เพื่อไปรบกับพม่าข้าศึก เช่นชาวบ้านค่าย “บางระจัน” แม่ทัพนายกองและไพร่พลทั้งหลายจึงพากันเรียกขานแต่นั้นมาว่า จุดหมาย “เสาธงหิน” จากปากต่อปากเรียกกันมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงทุกวันนี้

ขณะที่ทรงประทับอยู่ ณ จุดหมาย “เสาธงหิน” เพื่อทรงพักเอาพละกำลังให้พลรบให้เตรียมตัวให้พร้อมรบและทรงรอข้าทหารที่ทรงส่งไปเกลี้ยกล่อมผู้คน ผู้เสียขวัญให้เข้ามารวบรวมเข้าในกองทัพของพระองค์ เพื่อจะยกทัพไปตีพม่าอยู่นั้น พระองค์ได้ทรงสังเกตเห็นว่า “วัดสัก”นี้ เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง อุโบสถหรือก็ชำรุดทรุดโทรมอีกทั้งพระประธานก็หักชำรุดจนแทบจะไม่เป็นองค์พระ พระองค์เกิดมีพระศรัทธาจริต คิดจะบูรณะหรือสร้างอุโบสถและพระประธานขึ้นใหม่เพื่อเป็นพุทธบูชา ณ ที่แห่งนี้ จึงมีรับสั่งให้ทหารเอกคู่พระทัยนามว่า”อำดำดิ่ง”เดินทางไปที่ ตำบลกระจิว (ปัจจุบันอยู่ที่อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)ซึ่งเป็นภูมิลำเนาภริยาของท่านมีนามว่า”อำแดงสุก”ให้รวบรวมกำลังคนและกำลังทรัพย์เท่าที่จะหาได้มาก่อสร้างวัดที่ชำรุดทรุดโทรมให้เป็นวัดใหม่ที่สมบูรณ์ขึ้นมาสักวัดหนึ่ง พร้อมกับให้สร้างพระประธานและพระสาวก คือพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ไว้ในอุโบสถนั้นด้วย เพื่อพระภิกษุสงฆ์จะได้ใช้ในกิจพระพุทธศาสนามาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้

ชาวบ้านที่อยู่แถว”วัดสัก”ที่ร่วมอาสาออกรบไปในครั้ง เมื่อเสร็จงานทัพกลับมาถึงบ้านแล้วก็ได้มาร่วมช่วยสร้างวัดและอุโบสถด้วยเพื่อเป็นอนุสรณ์ว่าครั้งหนึ่ง ณ ที่แห่งนี้ เคยเป็นจุดนัดหมายของกองทัพพระเจ้าตากสินมหาราช หรือที่เรียกกันว่า จุดหมาย “เสาธงหิน” จึงนำมาเรียกคนละแวกนั้น ว่า “ชาวเสาธงหิน” รวมถึงชาวบ้านละแวกนั้นก็ได้มีส่วนร่วมสร้างและบูรณะ จึงเรียกกันติดปากว่า”วัดเสาธงหิน” จนกระทั่งมีการจัดระบบปกครองทางการเมืองก็ให้ชื่อว่า “ตำบลเสาธงหิน” ส่วนวัดก็คงเรียกว่า”วัดเสาธงหิน”จากนั้นจนถึงปัจจุบัน

ผู้ที่ทราบประวัติเดิมของ”วัดสัก”หรือ”วัดเสาธงหิน” ทั้งสองท่านที่กล่าวถึงข้างต้นนี้ได้ถึงแก่กรรมไปแล้วในราว พ.ศ. 2510

ที่ตั้ง  38 หมู่ที่ 1 ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ริมคลองอ้อมนนท์ ใกล้ท่าน้ำบางใหญ่เก่า  โทรศัพท์ : 02 595-1449, 02 920-054

ขอขอบคุณ ทางเวบไซต์ watsaothonghin.com

ความเป็นมา

สร้างเมื่อพ.ศ. 2324 มีหลวงพ่อวิหาร  เป็นพระประธานในวิหารเป็นพระพุทธรูปที่ ชาวบ้านและผู้เดินทางในสมัยโบราณให้ความ   เคารพนับถือและสักการะมาโดยตลอด แต่เพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองประมาณ พ.ศ. 2490 ในตำบลบ้านใหม่มีวัดเพียงหนึ่งวัด

ที่ตั้ง 8 หมู่ที่ 4 ตำบลบ้านใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี  โทร 02 927-7418-9